27 marca 2000 roku centrala The Mars Society ogłosiła konkurs na opracowanie konstrukcji Analogowego hermetycznego pojazdu załogowego dla misji Mars Direct. Pojazd ten byłby testowany na wyspie Devon w północnej Kanadzie w ramach programu badawczego Flashline Mars Artic Research Station wraz z już istniejącym symulatorem modułu mieszkalnego, habitatu.

31 marca 2000 roku, przy okazji rozprawy rejestracyjnej Mars Society Polska w Sądzie Okręgowym w Warszawie, VII Wydział Cywilny i Rejestracyjny, omówiliśmy sprawę włączenia się naszego oddziału The Mars Society do konkursu.

Przyznaję, że pomysł był ambitny i, wydawałoby się, niemożliwy do zrealizowania w Polsce. Pomimo iż spodziewaliśmy się wielkiego niedowierzania i powątpiewania, stwierdziliśmy, iż warto się tego podjąć. Na początku kwietnia 2000 roku rozesłałem zaproszenie do udziału w konkursie do członków Mars Society Polska. Z początku wszyscy byli zaskoczeni, lecz już wkrótce potem kilkanaście osób zadeklarowało chęć wzięcia udziału w projekcie. Pierwsze zebranie osób zainteresowanych projektem MPV odbyło się 29 kwietnia 2000 roku w Centrum Badań Kosmicznych CBK-PAN przy ul. Bartyckiej 18A w Warszawie. Zebrały się na nim osoby związane z projektem, jak i kilku pracowników CBK, zaproszonych w roli opiniodawców. Zebranie służyło przede wszystkim zainicjowaniu prac nad projektem, wyklarowania idei konstrukcji pojazdu, jak i wykształcenia poglądu na rozwiązania systemowe instalacji.



Rys 1. "Ogórek" :) Przedstawiony "ogórek" okazał się doskonałym "workiem treningowym" dla zebranych. Ich najbardziej krytyczne uwagi pomogły przy opracowywaniu rozwiązań. Przyznaję, że to była pełna i świadoma prowokacja, ale dała doskonałe efekty.

Bardzo szybko, bo w ciągu tygodnia zostały ustalone podstawowe założenia dla polskiego projektu MPV. Zostały one zawarte w abstrakcie który został następnie wysłany do centrali The Mars Society jako wstępne zgłoszenie. Prezentacja gotowych projektów została przewidziana na 13 sierpnia 2000 roku, podczas III Konwencji The Mars Society na Politechnice w Toronto w Kanadzie. Czasu było bardzo mało, a techniczne problemy narastały z każdym dniem. Jednakże zaangażowanie uczestników projektu pozwalało na ich rozwiązywanie. Oczywiście, z biegiem czasu okazało się, że potrzeba jest więcej osób, ale nie było już większych problemów do nakłaniania do współpracy. Tak przybyło nam jeszcze kilka osób. Intensywne prace trwały przez kilkanaście tygodni. Projekt MPV powoli coraz bardziej się "krystalizował" i ewoluował.



Rys. 2. Projekt MPV we wczesnej fazie.

Główne prace szły w kierunku rozwiązania kwestii instalacji wewnętrznych, technologii kadłuba i idei zawieszenia pojazdu. Jednakże największym problemem na jaki natrafiliśmy to osobista prezentacja projektu w Kanadzie, zaważyły na tym koszty. Dlatego rozpoczęliśmy prace nad znalezieniem kogoś, kto mógłby zaprezentować projekt na konferencji.

Rys.3. MPV tuż przed finalnym zebraniem Mars Society Polska.

Finałem naszych prac było spotkanie 29 lipca 2000 roku w CBK. Wtedy też zostały połączone w jedną całość wszystkie dotychczasowe rozważania i ujęte w ciągu kilku następnych dni w jeden spójny dokument. Pojazd został dopracowany pod kątem kilku rozwiązań szczegółowych, najbardziej istotnych z punktu widzenia długotrwałego użytkowania go przez załogę misji Mars Direct. Były to: system zasilania, systemy podtrzymywania życia i łączności, technologia kadłuba, system zawieszenia, komfort psychiczny i fizyczny załogi. Dokument został wydrukowany i przesłany 3 sierpnia 2000 roku do Kanady, na konferencję The Mars Society.

 



Rys.4. MPV zaprezentowany z Kanadzie. Polski projekt MPV został zaprezentowany 13 sierpnia 2000 roku na III Konferencji The Mars Society przez dr-a Wojciecha Klimkiewicza, Polaka z Chicago (któremu serdecznie dziękujemy).

Nie wiedzieliśmy dokładnie ile zespołów startuje w konkursie. Wedle naszego rozeznania było ich około 10. Wiedzieliśmy, że niektóre mają silne oparcie w ośrodkach naukowych. Nam czasami trudno było skłonić rozmówców z polskich uczelni do poważnego potraktowania sprawy. Dlatego finalizowaliśmy projekt pod kątem technicznym, nie bardzo wierząc, że uda nam się wejść do ścisłej grupy konkursowej i mieć szansę na realizację. Czekaliśmy około dwóch tygodni. Pod koniec końcu listopada 2000 komisja TMS ogłosiła rezultaty. W konkursie wystartowały 22 zespoły z całego świata. Do finału zakwalifikowało się pięć zespołów, które mogą uzyskać fundusze na realizację.

1. Kanada/USA (MIT)
2. Australia
3. USA 1 (Michigan)
4. Polska
5. USA 2 Trzy pierwsze zespoły dostały dofinansowanie od razu. Miały harmonogram realizacji, znalezionych wykonawców i dostawców podzespołów oraz wstępny kosztorys. My tego nie mieliśmy, gdyż nie sądziliśmy, że sytuacja rozwinie się dla nas tak korzystnie. Ale stało się! Dostaliśmy szansę zrealizowania bardzo ambitnego projektu. Jako jedyny zespół z Europy.

W związku z tym, prace nad MPV weszły w nową fazę. 27 listopada 2000 roku po raz trzeci zebraliśmy się w CBK.

Rys. 5. Zebranie w CBK 27.11.2000 Tym razem nasze prace szły w kierunku bardzo szczegółowego rozwiązywania problemów. Przeprojektowaliśmy konstrukcję pod kątem zwiększenia jej ergonomiczności i funkcjonalności.

 

Rys.6. MPV - nowe oblicze. Zaczęliśmy szukać wykonawców i dostawców podzespołów. Opracowaliśmy wstępny harmonogram realizacji. Przeprowadziliśmy kilkanaście rozmów odnośnie wykonywania największych elementów w polskich fabrykach, z różnym rezultatem. W międzyczasie cały czas dopracowywaliśmy konstrukcję.

 


Rys.7. MPV - rendering. Mamy nadzieję, że polskie uczelnie i firmy dostrzegą w projekcie MPV szansę do wypromowania Polski i siebie na świecie.

mgr inż. Krzysztof Lewandowski
Mars Society Polska
MPV Project Team Manager