Nowe plany wyprawy na Marsa, które von Braun opracował wspólnie z Willym Leyem i wyłożył w opublikowanej w 1956 roku książce „The Exploration of Mars” (Eksploracja Marsa). W stosunku do planów opublikowanych cztery lata wcześniej, nowa wyprawa miała znacznie mniejszy rozmach, von Braun i Lay spotkali się bowiem z oczywistym brakiem wiary w możliwość przeprowadzenia tamtego przedsięwzięcia, które zakładało wyprawę składająca się z 70 członków załogi i 10 statków. W nowej wersji planu. ekspedycję odchudzono do zaledwie dwóch statków o masie o połowę mniejszej niż wcześniej i do 12 członków załogi.

Inżynierowie NASA dokonali korekty kursu lądownika MPL ustawiając statek kosmiczny na kursie zapewniającym jego lądowanie w wybranym rejonie planety 25 maja tego roku.

Pierwszą poważną analizą radzieckiej załogowej  misji na Marsa zajął się zespół pod kierownictwem Michaiła Tichonrawowa. Ich Załogowy Kompleks Marsjański, o planowanej wadze 1630 ton miał umożliwić 30 miesięczną wyprawę załogową.

W 1948 roku Wernher von Braun stworzył pierwszą analizę inżynieryjnych aspektów załogowej misji na Marsa. Swoje obliczenia opublikował w 1952, a do szerszej publiczności dotarły one dzięki pismu Collier's, serii książek i programowi telewizyjnemu Walta Disneya. Niesamowite jest w jego projekcie to, że obliczenia pozostają aktualne po dziś dzień.

W 1954 roku Ernst Stuhlinger jako pierwszy rozważył użycie napędu jonowego, w którym turbina obracana byłaby dzięki pracy reaktora atomowego lub baterii słonecznych. Wytwarzany przez nią prąd, służył by do napędzania silnika jonowego, w którym paliwem miał być cez. Plan ten w latach 1953-59 rozważała Wojskowa Agencja Pocisków Balistycznych w USA, a do szerszej publiczności dotarł on dzięki audycji Walta Disneya z 4 grudnia 1957. Stuhlinger planował wyprawę składającą się z 10 statków, na pokładzie których na czerwoną planetę polecieć miało 200 ludzi.