Istnieje całkiem pokaźny zbiór dobrego oprogramowania służącego do budowy modeli 3D terenu. Wiele z tych programów umożliwia tworzenie takich modeli również z dwóch zdjęć danego terenu z satelity lub samolotu. Po co więc pisać takie oprogramowanie specjalnie dla satelitów NASA wysłanych na Marsa? Ostateczna odpowiedź zrodziła się podczas mojej rozmowy z profesorem T. Nicolasem, brytyjczykiem pracującym w Instytucie Planetologii Uniwersytetu w Bernie w styczniu 2009 roku.

19 maja o godzinie 11:30, w siedzibie Przemysłowego Instytutu Automatyki i Pomiarów przy Al. Jerozolimskich 202 w Warszawie odbędzie się odsłona finalnej wersji robota marsjańskiego Skarabeusz.

Plan konferencji:

1. Przywitanie dziennikarzy i przedstawianie uczestników konferencji przez Łukasza Wilczyńskiego - rzecznika prasowego MSP.
2. Dr inż. Jan Jabłkowski – Dyrektor Przemysłowego Instytutu Automatyki i Pomiarów
3. Doc. dr inż. Stanisław Kaczanowski – Przewodniczący Zespołu Interdyscyplinarnego Do Spraw Działalności Wspomagającej Badania w zakresie Informacji i Upowszechniania Nauki
4. Mateusz Józefowicz - Prezes MSP
5. Tomasz Kuciński – Prezes SKA
6. Sebastian Rodak – Koordynator – projektu robota marsjańskiego Skarabeusz
7. Pytania dziennikarzy 

Więcej o Skarabeuszu można poczytać na jego stronie.

Projekt MARS-500

Aby usprawnić podejście do budowy i sprawdzić słuszność przyjętych założeń w projektowaniu biomedycznych systemów podtrzymywania życia dla załogowych misji marsjańskich, niezbędne badania powinny być przeprowadzone podczas kontrolowanych misji na orbicie, na pokładach bezzałogowych statków oraz w stacjonarnych symulacjach.

Czelomiej był jedynym projektantem, który przedstawił radzieckiemu rządowi kompletny plan misji Aelita. Proponował dwa kursy potężnego UR-700M, które wyniosłyby na orbitę sprzęt potrzebny do złożenia, ważącego 1400 ton, statku MK-700. Dzięki stopniom o napędzie termonuklearnym, MEK mógłby zabrać łącznie 250 ton ładunku (w tym wyposażenie kwater dla załogi, lądowniki marsjańskie i kapsuła do powrotu na Ziemię). W 1972 roku, rządowa komisja ekspertów przeanalizowała wstępny projekt wyprawy z użyciem UR-700M i MK-700. Ponieważ jego zrealizowanie wymagałoby dziesięcioleci pracy i dziesiątek miliardów rubli, komisja oceniła, że projekt załogowej wyprawy na Marsa powinien zostać odłożony na bliżej nieokreśloną przyszłość.

Ostatni projekt wyprawy opracowany przez NASA w okresie 1950-1980. Statek miał powstać w oparciu o sprzęt używany w wahadłowcach kosmicznych. Między innymi jego stopnie rakietowe miały być wyposażone w główne silniki wahadłowców (Space Shuttle Main Engines, SSME).