Przelot marsjański MORL to misja zaproponowana w 1965 roku przez firmę Douglas – miał to być załogowy przelot badawczy koło Marsa do przeprowadzenia już w 1973. Od innych planów przygotowywanych ówcześnie w siedzibach NASA, różnił się wykorzystaniem modułu MORL, czyli Załogowego Orbitalnego Laboratorium Badawczego (Manned Orbiting Research Laboratory), jako kwater dla załogi.

Źródło: http://www.astronautix.com/craft/morflyby.htm

Tłumaczenie: Joanna Jodłowska

Klasa: lot załogowy. Typ: przelot badawczy koło Marsa. Państwo: USA. Projektant: Douglas.

Do wyniesienia wyprawy na orbitę potrzebne miały być 4 loty specjalnie przerobionej rakiety Saturn V. Pierwsze trzy miały dostarczyć na orbitę trzy stopnie rakietowe typu S-IVB, które miały zostać złączone w jedną konstrukcję. Następnie miał być dostarczony właściwy statek służący do przelotu badawczego – ważący 90 ton i składający się z następujących części (od dziobu ku rufie): modułu dowodzenia typu Apollo przeznaczonego dla trzech osób, modułu, który miał wyhamować moduł dowodzenia przed powrotnym wejściem w atmosferę Ziemi oraz z odpowiednio przebudowanego Załogowego Orbitalnego Laboratorium Badawczego, o średnicy 6,55 metra i długości 12,8 metra.


Załogowe Orbitalne Laboratorium Badawcze MORL - prawa autorskie: NASA

Po trzydziestu dniach testów na orbicie, statek odleciałby w kierunku Marsa. Stopnie rakietowe S-IV miały odpalić silniki jeden po drugim, co pozwoliłoby statkowi ustawić się na prawidłowym kursie. Po odłączeniu się ostatniego ze stopni, załoga miała odsunąć moduł dowodzenia od MORL i przenieść się na pokład MORL, dokując w sposób typowy dla statków opartych na sprzęcie Apollo. Członkowie wyprawy odbyliby resztę podróży wewnątrz modułu MORL. Miał on być zaopatrzony w jednoosobową centryfugę, dzięki której astronauci mogliby od czasu do czasu przebywać w warunkach sztucznej grawitacji, dla zneutralizowania skutków długiego lotu w stanie nieważkości.

Trzyosobowa wyprawa miała przelecieć w odległości 5000 km od Marsa i wysłać na badania planety zautomatyzowane sondy oraz lądowniki. Po 655 dniach lotu, załoga miała powrócić do modułu dowodzenia i odłączyć moduł MORL. Następnie, miał zostać uruchomiony moduł hamujący, który obniżyłby prędkość wejścia w atmosferę do znośnego poziomu. Zakończeniem misji byłby typowy dla sprzętu Apollo lot przez atmosferę, lądowanie w wodzie i odebranie przez amerykański lotniskowiec.

W przeciwieństwie do podobnego planu misji opracowanego przez samo NASA, misja według planu firmy Douglas nie wymagała ponownego tankowania na orbicie. Poza tym, do wyniesienia na orbitę potrzeba było tylko 4 lotów odpowiednio ulepszonej rakiety Saturn V – w przypadku zwykłego Saturna V potrzeba byłoby 6 lotów. Z punktu widzenia Douglasa niezaprzeczalną zaletą było też to, że cały sprzęt poza modułem dowodzenia (czyli MORL, stopnie S-IVB i moduł hamujący) zostałby dostarczony właśnie przez tę firmę. Wadą było oparcie misji na sprzęcie, który był już planowany, ale nie został jeszcze opracowany ani wyprodukowany (MORL, ulepszony Saturn V).


Przelot marsjański MORL - streszczenie:

  • Załogowy przelot badawczy koło Marsa, wykorzystujący sprzęt typu Apollo dla uzyskania jak najwcześniejszej daty startu (środek lat 70tych)
  • Napęd: ciekły tlen lub ciekły wodór
  • Hamowanie na Marsie: przelot badawczy koło planety
  • Typ misji: według propozycji Gaetano Arturo Crocco
  • Pojedynczo czy wszyscy naraz: wszyscy naraz
  • Wykorzystywanie marsjańskich surowców: nie, przelot badawczy koło planety
  • Planowany rok startu: 1973
  • Załoga: 3
  • Lot do celu, w dniach: 125
  • Pobyt na Marsie, w dniach: 0
  • Powrót, w dniach: 530
  • Całkowite trwanie misji, w dniach: 655
  • Całkowity ładunek potrzebny na niskiej orbicie ziemskiej, w tonach: 360
  • Masa w przeliczeniu na członka załogi, w tonach: 120
  • Udźwig pojazdu wynoszącego na orbitę, w tonach: 137
  • Liczba lotów wymaganych do wyniesienia całego ładunku na orbitę: 4
  • Wynoszenie za pomocą: Saturn MLV-V-1

Załoga: 3. Trwałość: 655 dni. Długość: 76,00 m. Podstawowa średnica: 6,70 m. Największa średnica: 6,70 m. Masa: 360 000 kg.