Ten wariant lotu TMK-1 autorstwa Maksymowa także wymagał do wyniesienia na orbitę jednej rakiety N1. Różniło go to, że podczas podróży powrotnej z Marsa zaplanowano także przelot badawczy koło Wenus. Pozwoliłoby to skrócić nieproduktywny czas podróży i zmniejszyć prędkość statku w momencie wchodzenia na orbitę Ziemi. Wariantowi temu nadano kryptonim Mavr – po rosyjsku Maur, a zarazem skrót od Mars – VeneRa.

Źródło: http://www.astronautix.com/craft/mavr.htm

Tłumaczenie: Joanna Jodłowska

Klasa: lot załogowy. Typ: przelot badawczy koło Marsa. Państwo: ZSRR. Projektant: Sergiej Korolow.

Załoga: 3. Trwałość: 680 dni. Długość: 25,00 m. Największa średnica: 6,00 m. Rozpiętość: 12,00 m. Masa: 75 000 kg. Paliwo głównego silnika: ciekły tlen lub nafta. Impuls właściwy silnika głównego: 350 sek. Zasilanie: baterie słoneczne, napęd słoneczno-jądrowy. Wynoszenie za pomocą: N1.

Image Statek Mavr
MAVR czyli statek do przelotu badawczego koło Marsa i Wenus. Według pierwotnych planów TMK miał wyglądać podobnie do Mavra..
Prawa autorskie: Mark Wade 
Image TMK, statek do przelotu badawczego koło Marsa
Prawa autorskie: Mark Wade
Image Mavr
Mavr czyli załogowy statek do przelotu badawczego koło Marsa i Wenus, według planów z 1960 roku.
Prawa autorskie: Mark Wade
ImageMavr
Model Mavra w Centralnym Instytucie Badań Naukowych nad Budową Maszyn w Korolowie koło Moskwy. Podobnie wyglądał TMK-1
Prawa autorskie: Mark Wade