Ostatni projekt wyprawy opracowany przez NASA w okresie 1950-1980. Statek miał powstać w oparciu o sprzęt używany w wahadłowcach kosmicznych. Między innymi jego stopnie rakietowe miały być wyposażone w główne silniki wahadłowców (Space Shuttle Main Engines, SSME).

Źródło: http://www.astronautix.com/craft/nasn1971.htm

Tłumaczenie: Joanna Jodłowska

Klasa: lot załogowy. Typ: wyprawa na Marsa. Państwo: USA. Projektant: ośrodek kosmiczny NASA w Houston.


PMRG – prawa autorskie © Mark Wade
Po obcięciu przez prezydenta Nixona budżetu NASA, co właściwie uniemożliwiło prace nad załogową wyprawą na Marsa, ledwie zipiąca już grupa ds. wymogów misji planetarnych (Planetary Missions Requirement's Group) w ostatnim posunięciu wezwała ośrodki NASA do podsumowania dotychczasowych prac. Ludzie z Houston wykorzystali to do ponownego przyjrzenia się możliwościom wahadłowców – w lutym 1971 roku przedstawili analizę wyprawy na Marsa z użyciem technologii wykorzystywanej w wahadłowcach. Zaplanowali wyprawę, która rozpoczęłaby się w 1971 roku i trwała 570 dni. Na niskiej orbicie ziemskiej złożono by sześć stopni rakietowych, wyposażonych w silniki SSME w napędem chemicznym – paliwem miał być ciekły tlen lub wodór.

Każdy ze stopni napędzających byłby pod względem masy odpowiednikiem załogowego orbitera – sam miałby 27 ton i mógłby pomieścić 245 ton paliwa. Zbiorniki zostałyby napełnione paliwem już na orbicie – potrzeba byłoby do tego 65 lotów wahadłowców.

Podróż na Marsa odbyłaby się w 20-metrowym module podróżnym, zasilanym bateriami słonecznymi. Moduł obracałby się podczas lotu, zapewniając załodze sztuczne ciążenie o sile jednej szóstej G. Na Marsie stacjonowałby na orbicie 3200 na 16,000 km.

Przebywanie załogi na Marsie umożliwiłby natomiast, wyprodukowany przez North American, marsjański moduł załogowy MEM o masie 50 ton. Dzięki niemu, trzech członków załogi mogłoby przebywać na powierzchni planety do 45 dni. Grupa lądująca na powierzchni miałaby do dyspozycji dwa jednoosobowe łaziki, dzięki czemu astronauci mogliby zbadać 20.000 km2 powierzchni Marsa.

Tak przedstawiał się ostatni w tym dziesięcioleciu plan wyprawy kosmicznej autorstwa NASA.


Wyprawa NASA z 1971 roku – streszczenie:

  • Pierwszy opracowany przez NASA projekt wyprawy marsjańskiej, w którym założono jednoczesne wykorzystanie sprzętu z wahadłowców kosmicznych i napędu na ciekły tlen lub wodór.
  • Napęd: ciekły tlen lub ciekły wodór
  • Hamowanie na Marsie: na silniku
  • Typ misji: opozycja
  • Pojedynczo czy wszyscy naraz: wszyscy naraz
  • Wykorzystywanie marsjańskich surowców: nie
  • Załoga: 6
  • Lot do celu, w dniach: 340
  • Pobyt na Marsie, w dniach: 30
  • Powrót, w dniach: 200
  • Całkowite trwanie misji, w dniach: 570
  • Całkowity ładunek potrzebny na niskiej orbicie ziemskiej, w tonach: 1900
  • Całkowite potrzebne paliwo, w tonach: 1470
  • Wypełnienie paliwem: 0,77
  • Masa w przeliczeniu na członka załogi, w tonach: 316
  • Udźwig pojazdu wynoszącego na orbitę, w tonach: 30
  • Liczba lotów wymaganych do wyniesienia całego ładunku na orbitę: 71
  • Wynoszenie za pomocą: wahadłowca

Załoga: 5. Trwałość: 460 dni. Długość: 140,00 m. Podstawowa średnica: 7,31 m. Największa średnica: 22,00 m. Masa: 1 900 000 kg. Główny silnik: SSME. Paliwo głównego silnika: ciekły tlen lub ciekły wodór.


Bibliografia:

  • Portree David S. F. Humans to Mars: Fifty Years of Mission Planning, 1950 - 2000. NASA Monographs in Aerospace History Series, Number 21, February 2001.