Poznajemy Marsa

Informacje odnoszące sie bezpośrednio do Marsa. Fakty o planecie, misje na nią i postęp badań, teorie naukowców.

Raport o nieprawidłowościach w danych pogodowych
przekazywanych przez NASA

Na oficjalnej stronie biblioteki Mars Society: marspapers.org pojawiła się w połowie kwietnia publikacja Mars Correct: Critique of All NASA Mars Weather Data autorstwa Barry’ego i Davida Roffmanów.

To długie opracowanie stara się dowieść, iż NASA, wspólnie z JPL (i ich podwykonawcami) celowo ingerują lub usuwają dane pogodowe przekazywane przez instrumenty różnych misji na Marsie (zwłaszcza tych wysłanych w XXI wieku). Ponieważ nieprawidłowości zostały zanotowane ponad 10 lat temu, do czasu powstania raportu Autorzy stale monitorują podawane przez NASA dane. W wielu wypadkach wykazują w jaki sposób zostały one zmienione. Wykazano, na przykład, iż Curiosity zmieniając swoje położenie w pionie o kilka metrów zanotował skoki ciśnienia odpowiadające pokonaniu kilkuset metrów - poprawione potem ręcznie.

Wizja artystyczna Marsa dzisaj i przed miliardami lat, wraz z hydrosferą i gęstą atmoaferą. Źródło: NASA’s Goddard Space Flight Center.

Powszechnie wiadomo, że to Słońce jest odpowiedzialne za utratę zdecydowanej większości dawnej atmosfery Marsa. Około 4,5 mld lat temu Mars miał gęstą atmosferę i wodę w stanie ciekłym, a zatem kluczowe składniki do kształtowania się na niej życia. Niestety, późniejsze procesy spowodowały, iż większość gazu występującego kiedyś w atmosferze Marsa uciekła w przestrzeń kosmiczną. Obecnie Mars co prawda nadal ma atmosferę, ale jest ona bardzo cienka w porównaniu do ziemskiej, ze średnim ciśnieniem rzędu 1% ciśnienia na powierzchni Ziemi o składzie: dwutlenek węgla (95%), azot (3%) i argon (1,6%). Wyniki uzyskane z sondy MAVEN wskazują, że gazy uciekają z Marsa w przestrzeń kosmiczną wskutek bombardowania go wiatrem słonecznym. Oszacowano nawet tempo tego procesu, które wynosi ok. 100 gramów materii wywiewanej z atmosfery Marsa w każdej sekundzie. Ta niewielka ilość pomnożona przez miliony, a nawet miliardy lat, daje znaczące efekty. Ponadto uzyskane wyniki wskazują na znaczące przyspieszenie tego procesu podczas burz słonecznych. A zatem miliardy lat temu, gdy Słońce było młodsze i bardziej aktywne, procesy te zapewne zachodziły znacznie szybciej i na jeszcze większą skalę. 

Na tropie trzęsień Marsa (Marsquakes)

Sejsmiczność na innych ciałach Układu Słonecznego niż nasza Ziemia od dawna frapuje i ciekawi naukowców, stanowiąc temat zażartych dyskusji i debat naukowych. Wyniki badań misji InSight z poprzedniego roku zaprezentowane w serii artykułów w najnowszym numerze Nature Geoscience wskazują na umiarkowaną aktywność sejsmiczną Marsa. 

NASA nowe dane na temat pogody i promieniowania na Marsie.

PASADENA, Kalifornia. - Prowadzone przez łazik NASA Curiosity obserwacje wiatru i naturalnego promieniowania na Marsie pomagają naukowcom w lepszym zrozumieniu warunków panujących na powierzchni Czerwonej Planety.

Z pomocą tego ruchomego laboratorium wielkości samochodu badacze stwierdzili występowanie krótkotrwałych trąb powietrznych, sporządzili mapy wietrzne w stosunku do nachylenia terenu

Obserwacje dokonane przez sondę NASA Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) wskazują na to, że między atmosferą a powierzchnią Marsa zachodzą niespodziewane interakcje. Wydmy, uważane za obiekty statyczne, przemieszczają się.

Jeszcze w lipcu 2009 roku naukowcy z dziedziny badań planetarnych na łamach "Geomorphology" podkreślali nieruchliwość większości marsjańskich wydm. Hipoteza ta opierała się na obserwacjach pól wydmowych na Antarktydzie – ze względu na zawarte w piasku lód i śnieg przesuwały się one o 1,5 metra na rok (dla porównania – wydmy na cieplejszych pustyniach pokonują dystans ok. 70 metrów rocznie). Przy założeniu, że podobne pokłady wodnego lub suchego lodu (powstałego z dwutlenku węgla) cementują cząstki piasku w wydmach Marsa, i dodatkowym uwzględnieniu rozrzedzonej atmosfery tej planety, wysnuto wniosek, że wydmy znajdujące się w tamtejszych regionach polarnych przez 70% roku pozostają nieruchome.

W związku z pomyślnym rozpoczęciem misji MSL, publikujemy tłumaczenie znacznej części informacji o tej misji, dostępnych na stronie NASA, poświęconej MSL (treści z zakładki "Mission").

W dniu 4 listopada 2011 roku o godzinie 11:00 CET zakończył się eksperyment Mars 500, czyli symulacja wyprawy na Marsa.  Sześciu uczestników tego eksperymentu po raz pierwszy od 17 miesięcy wyszło z habitatu.

Mars 500 to długoterminowy eksperyment, symulujący (na Ziemi) wyprawę marsjańską. Sześciu uczestników tej wyprawy zostało zamkniętych wewnątrz habitatu w dniu 3 czerwca 2010 roku.

Symulowana podróż na Marsa trwała 250 dni. Następnie odbył się trzydziestodniowy pobyt na powierzchni Czerwonej Planety, którą symulowano w specjalnym hangarze dołączonym do habitatu eksperymentu Mars 500. Po pobycie na symulowanym Marsie nastąpił powrót na Ziemię, który trwał do dziś, czyli 240 dni. Sześciu uczestników tego eksperymentu spędziło w zamknięciu łącznie 520 dni. Eksperyment odbywał się w specjalnie do tego celu przygotowanym symulatorze znajdującym się w Instytucie Problemów Biomedycznych w Moskwie.