Tłumaczenie materiałów ze strony głównej URC. Ciąg dalszy będzie się ukazywał w miarę publikacji nowych informacji na temat University Rover Challenge.
Image
 
W niedalekiej przyszłości, a konkretnie w trzeciej dekadzie trzeciego tysiąclecia ludzkość postawi jeden z największych kroków na drodze rozwoju swojego gatunku – serię lotów załogowych na Marsa. Co 26 miesięcy nowa załoga wystartuje w kierunku Czerwonej Planety a poprzednia powróci, po 18 miesiącach eksploracji nowego świata.Drużyny biorące udział w organizowanym przez Mars Society Uniwersyteckim Turnieju Łazików będą miały okazję odegrać swoją rolę w tym wizjonerskim scenariuszu projektując, budując i operując jednymi z tych bezimiennych towarzyszy pierwszych ludzi na Marsie.

Typowy dzień na Marsie, załoga spędzi skupiając się na eksploracji powierzchni planety, działając poza pomieszczeniami (EVA – extra-vehicular activity). Podczas gdy część załogi pracuje na zewnątrz, przynajmniej jedna osoba musi zostać w habitacie (Hab), aby czuwać nad łącznością i wymianą informacji (HabCom). Ponieważ załogant HabCom jest zamknięty wewnątrz habitatu, obecność łazika może zrekompensować jego brak w terenie, pomagając w wielu ważnych czynnościach przeprowadzanych w oddaleniu od bazy.

Podczas inauguracyjnego Uniwersyteckiego Turnieju Łazików w roku 2007, w zachodniej części USA, na pustyni o iście marsjańskim krajobrazie, rywalizujące drużyny będą zdalnie sterowały swoje łaziki, aby wykonać dwa zadania: umieścić w terenie przekaźnik radiowy (radio repeater) i zbadać dany obszar w poszukiwaniu możliwych śladów życia.

Zwycięska drużyna otrzyma zwrot kosztów przejazdu, zakwaterowania i rejestracji dla pięciu osób na dziesiąty, jubileuszowy kongres Mars Society, który odbędzie się na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles na przełomie sierpnia i września 2007 roku, dodatkowo 5 tys. dolarów i prawo chodzenia w blasku chwały przez rok – do następnej edycji turnieju!

 

Charakterystyka łazika i zasady rywalizacji

    * Łazik powinien być samodzielną, z niczym nie połączoną, ruchomą platformą. W czasie wykonywania zadań nie może być połączony z zewnętrznymi źródłami żadnymi przewodami.

    * Łazik będzie oceniany w dwóch konkurencjach opisanych poniżej. Oba zadania będą niezależne od siebie. Dopuszcza się zmianę konfiguracji łazika dla różnych zadań. Drużyny będą miały przynajmniej trzy godziny na zmianę konfiguracji, regulację i naprawy swoich pojazdów, pomiędzy konkurencjami.

    * Konkurencja inżynierska:
          o Drużyna będzie miała za zadanie umieścić symulowany przekaźnik radiowy (radio repeater) w odległym miejscu. Symulowany przekaźnik radiowy będzie ważył w granicach 1-1,5 kg i będzie miał kształt pudełka o objętości nie większej niż 1 litra (wymiary nie większe niż 12 cm x 12 cm x 7 cm wysokości). Przekaźnik będzie miał trzy gwintowane gniazda wielkości 1/4-20 (standardowe gniazdo aparat/statyw) umieszczone na trzech prostopadłych bokach. Jeden z tych boków będzie określony jako „dół”.
          o Łaziki wystartują w obszarze zasięgu rozmieszczenia celu i drużyny będą wybierały najlepsze miejsce do umieszczenia przekaźnika. Drużyny będą oceniane pod kątem poprawności wyboru lokalizacji i sprawności w umieszczaniu przekaźnika.
          o rużyny, wedle uznania, mogą użyć zakotwień lub innego sprzętu do zabezpieczenia przekaźnika w terenie. Można użyć umieszczonych na nim gniazd (będą to bezpieczne punkty zakotwienia), ale nie można w jakikolwiek inny sposób naruszać obudowy przekaźnika. Masa pozostawionego sprzętu nie może przekraczać 2 kg i musi zawierać się w 50 kg masy całkowitej łazika (poniżej szczegółowe wymagania dotyczące masy). Zabezpieczenie przekaźnika powinno zostać wykonane ze szczególną starannością. Bezpieczeństwo przekaźnika będzie brane pod uwagę przy ocenianiu jakości jego umieszczenia.

    * Konkurencja naukowa:
          o Drużyny będą miały za zadanie zdalnie zbadać wybrany obszar, aby zdobyć jak najwięcej informacji o jego geologii i paleontologii. Łaziki mogą być wyposażone w kamery lub inne urządzenia pasywne (tylko obserwacyjne), lub mogą kopać w gruncie metodami mechanicznymi. Zabrania się używania materiałów wybuchowych. Próbki muszą być poddane analizie przez urządzenia łazika w miejscu ich pobrania, i nie mogą zostać dostarczone drużynie do badania.
          o Będzie wymagane od drużyn dokonanie obserwacji ściśle powiązanych z krajobrazem i warunkami panującymi na pustyni na zachodzie USA, równocześnie z zademonstrowaniem i wyjaśnieniem, jak te obserwacje przełożą się na krajobraz i warunki marsjańskie.   Każde z zadań będzie wymagało od łazika pokonania dystansu nie dłuższego niż połowa mili w linii prostej, zakładając start z punktu odległego o nie więcej niż 100 jardów od miejsca, z którego drużyny sterują i kontrolują łazikiem.

    * Czas przeznaczony na wykonanie każdego z zadań będzie zależny od warunków panujących w wybranym terenie. Do dyspozycji będzie przynajmniej godzina i nie więcej niż trzy godziny.

    * Maksymalna dopuszczalna masa łazika startującego w każdej z konkurencji wynosi 50 kg. Masa ta nie obejmuje innego sprzętu służącego do przygotowania i konserwacji łazika, nie używanych zapasowych części i dodatkowego wyposażenia nie zamontowanego do wykonania danego zadania.
      Sumaryczna masa zapasowych źródeł zasilania i dodatkowego wyposażenia łazika nie może przekraczać 20 kg. Nie ma limitu wagowego dla sprzętu używanego przez drużyny do sterowania i kontroli, radiostacji w bazie, czy narzędzi do konserwacji łazika.

    * Nie jest wymagana samodzielność łazika. Jednakże łazik będzie zdalnie sterowany przez drużynę, która nie będzie widziała łazika w terenie, ani bezpośrednio samego terenu. Łazik może otrzymywać polecenia drogą radiową, na podstawie informacji niezbędnych do jego kierowania, zdobytych przez systemy zainstalowane na pokładzie łazika i przekazywane do drużyny przez radio. Nie będzie opóźnienia czasowego w komunikacji, ponieważ Turniej bazuje na założeniu, że łaziki będą sterowane przez astronautów z powierzchni planety lub orbitujących wokół Marsa.

    * Obszar testów będzie położony na pustyni na zachodzie USA. Teren będzie się charakteryzował zróżnicowanym nachyleniem – od płaskich zboczy po pionowe ściany. Dojazd łazika do miejsca operowania będzie odbywał się ścieżkami o nachyleniu nie większym niż 15 %. Łazik powinien też być zdolny do działania w takim terenie w warunkach późnej wiosny, wliczając odporność na kurz i pył w powietrzu i temperatury dochodzące do 100°F (38°C).

            

Organizacja drużyn

    * Drużyny powinny podliczać wydatki związane z udziałem w turnieju i zgłosić ich sumę nie później niż pierwszego dnia turnieju. Maksymalny koszt przygotowań wynosi 10 tys. USD, który powinien obejmować pieniądze wydane na części do budowy i wyposażenie, ale nie na narzędzia, pracę ochotników czy koszty podróży. Drużyny mogą być sponsorowane w naturze, poprzez przekazanie im sprzętu lub wyposażenia. Tego rodzaju darowizny nie są wliczane do kosztów. Drużyny mogą być poproszone o okazanie rachunków, jako dowodu zmieszczenia się w limicie wydatków (darowizny muszą być udokumentowane przez sponsorów).

    Drużyny zagraniczne mają limit kosztów odpowiadający 10 tys. USD według udokumentowanego najwyższego kursu dolara pomiędzy 1 sierpnia 2006 roku a 1 czerwca 2007 roku. Kompleksowy sponsoring mile widziany.

    * Będzie tylko jedna edycja turnieju, dopuszczająca udział studentów ze studiów inżynierskich, jak i magisterskich czy doktorskich (both graduate and undergraduate students).

 

Pytania i odpowiedzi dotyczące Turnieju
 
[1.P] Czy powinniśmy sami wykonać “symulowany przekaźnik radiowy”, czy może będzie on dostarczony na miejscu? Czy otrzymamy jego szczegółowe rysunki inżynierskie?

[1.O] Symulowany przekaźnik radiowy będzie dostarczony przez Mars Society. Jego szczegóły są opisane w zasadach rywalizacji. Nie ujawnimy dokładniejszych informacji ani rysunków. Jednym z przedmiotów rywalizacji jest zdolność adaptacji do drobnych nieścisłości w trakcie działań – jednakże przekaźnik będzie standardowy i łatwy do wykorzystania.

 

[2.P] Zasady rywalizacji mówią, że drużyny będą oceniane pod kątem poprawności wyboru lokalizacji i sprawności w umieszczaniu przekaźnika. Jak będzie wyglądała taka ocena?

[2.O] W obszarze testowym zostanie wydzielona strefa, w której drużyny będą umieszczały przekaźnik. Sędziowie będą mieli tą strefę podzieloną na mniejsze „działki”, każda z nich będzie miała przypisaną ilość punktów w zależności od położenia w stosunku do habitatu i obszaru docelowego, w kierunku którego będzie nadawał przekaźnik. Drużyny nie będą miały dostępu do punktacji działek, obejrzą ją dopiero po rozegraniu konkurencji. Drużyny będą musiały podejmować decyzje tylko na podstawie swojego przekonania o poprawności wyboru lokalizacji.

Sprawność umieszczenia przekaźnika będzie oceniana pod kątem stabilności, trwałości i możliwości wystąpienia zakłóceń sygnału (np. nie warto używać żelaznych klatek).

 

[3.P] Jak będzie oceniana konkurencja badań naukowych na odległość? Czy będzie etap opracowywania danych i przedstawienie wniosków w postaci raportu lub prezentacji?

[3.O] Konkurencja badań naukowych w założeniu nie była ściśle określona. Na koniec czasu przeznaczonego na badania, drużyny będą musiały okazać streszczenie wyników w postaci tabelarycznej. Będzie to wymagało także słownego opisania swoich odkryć, posługując się dodatkowymi źródłami (np. danymi komputerowymi), jeśli drużyny uznają je za pomocne. Ponieważ większość drużyn może chcieć mieć czas na analizę i przedstawienie wniosków na drugi dzień – przypominamy, że turniej osadzony jest w realiach załogowej misji na Marsa. Decyzje muszą być podejmowane szybko, ponieważ na powierzchni Marsa jest znacznie więcej do zrobienia niż dostępnego czasu.

 

[4.P] Do jakiego rodzaju terenu powinniśmy się przygotować? W zasadach rywalizacji jest mowa o nachyleniu terenu, ale nie ma nic na temat tego, czy będzie to piasek sypki lub zbity, czy teren kamienisty, czy skalisty, czy może błotnisty (błoto na Marsie? fajnie!). Pustynie na zachodzie USA mogą być baaardzo różne!

[4.O] Bardziej dokładny opis terenu pojawi się po ogłoszeniu miejsca rywalizacji. Na razie można przyjąć, że grunt będzie raczej twardy z minimalną ilością sypkiego piasku (może pojawić się pył). Większe skały i głazy też mogą wystąpić. Błoto także może być problemem, jeśli akurat będzie padał deszcz przed lub w czasie trwania turnieju. Nie jest to szczegółowa charakterystyka terenu, ale tak jak w obecnych misjach marsjańskich, załoga i sprzęt muszą potrafić dostosować się i improwizować używając tego, co mają pod ręką. Kluczem do tego zadania jest zaprojektowanie uniwersalnego i wszechstronnego wyposażenia.

 

[5.P] Czy możliwe jest, że konkurencje będą odbywały się w nocy lub nad ranem?

[5.O] Wszystkie konkurencje rozegrane zostaną w pełnym świetle dnia.

 

[6.P] Czy Mars Society narzuci nam częstotliwości radiowe lub protokoły transmisji, czy pozostawi tą kwestię drużynom do wyboru?

[6.O] Protokoły radiowe, jakich będziecie używać, zależą wyłącznie od was.

 

[7.P] Ile osób może obsługiwać łazika?

[7.O] Nie ma ograniczeń dotyczących ilości osób sterujących łazikiem, o ile te osoby pozostają w wyznaczonej dla obsługi strefie (nie będziemy wyznaczać niepotrzebnych limitów). Nikt nie może podążać za łazikiem i przekazywać do drużyny żadnych informacji. Tylko członkowie komisji sędziowskiej mają przywilej zbliżania się do łazika w terenie, w trakcie trwania konkurencji.

 

[8.P] Czy dopuszczalny jest system złożony z wielu łazików?
 
[8.O] Zasady mówią: „Łazik powinien być samodzielną, z niczym nie połączoną, ruchomą platformą.” Jedna, połączona platforma musi opuścić bramkę startową i powrócić na linię mety. W terenie, z głównej platformy może oddzielić się dowolna ilość mniejszych platform, o ile wszystkie razem spełniają pozostałe wymagania regulaminu.

 

[9.P] Czy dopuszczalne są łaziki poruszające się w powietrzu?

[9.O] Według zasady: „Łazik powinien być samodzielną, z niczym nie połączoną, ruchomą platformą.” Oznacza to, że jeśli „latający” łazik spełnia wszystkie pozostałe wymagania regulaminu, to jest dopuszczalny. Dodatkowo, każdy poruszający się w powietrzu pojazd powinien spełniać warunki FAA (Federal Aviation Administration) dopuszczające do użytku samolot bezzałogowy w danym terenie. Obowiązkiem drużyn będzie uzyskanie odpowiednich zezwoleń i dostarczenie ich komisji sędziowskiej przed rozpoczęciem prób terenowych.

 

[10.P] Czy łaziki o masie przekraczającej wymaganą maksymalną będą dopuszczone do zawodów?

[10.O] Łaziki ważące więcej niż 50 kg mogą brać udział w turnieju, ale otrzymają punkty karne proporcjonalnie do dodatkowej masy. Drużyny, których łaziki przekraczają maksymalną masę o więcej niż 25 kg, muszą skontaktować się z organizatorami turnieju, aby upewnić się, że przejazd wyznaczonymi ścieżkami będzie dla pojazdów bezpieczny.

 

[11.P] Czy drużyny będą miały dostęp do zasilania sieciowego?

[11.O] Tak. W punkcie sterowania i kontroli będzie dostęp do sieci (w USA napięcie wynosi 110V) i będzie można podłączyć laptopy i sprzęt komunikacyjny. (Proszę dać znać organizatorom, jeśli drużyna będzie miała wyjątkowo duże wymagania odnośnie zasilania). W stacji MDRS będzie dostępne gniazdo dużej mocy, np. do ładowania akumulatorów.

 

[12.P] Jaki jest maksymalny zasięg?

[12.O] Trasa, jaką będzie poruszał się łazik będzie oczywiście dłuższa, ale docelowy obszar działań będzie zlokalizowany nie dalej niż ćwierć mili (w linii prostej) od bramki startowej/końcowej. Jeśli drużyna chce zachować pełną komunikację z łazikiem, powinna dysponować zasięgiem przynajmniej ćwierćmilowym. Jeśli drużyna zechce wykonać pełny przejazd, łącznie z powrotem na metę po wykonaniu zadania (żeby otrzymać maksymalną ilość punktów), powinna zaplanować lub być przygotowana do pokonania przynajmniej połowy mili (zaprojektowanie większego zasięgu to dobre posunięcie).

Jednakże niezdolność powrotu łazika po wykonaniu zadania nie będzie mocno rzutowała na wynik końcowy.